จี้โบราณ รูปดวงตาแห่งธิเบต ดวงตาแห่งการมองจิตใต้สำนึกภายใน หรือสรณะในใจตน ด้านหลังเป็นรูปวัชระสี่ทิศ ตรงกลางเขียนตัวอักษรรูปโอมแบบธิเบต ความหมายของมันก็คือ ภายในจิต ของเราหากเราไม่สังเกตุ โดยใช้ตัวเอง เข้าสังเกตุ จิตจะส่ายไปมา ตามแรงกระตุ้นภายนอก หรือตามอาตยะทั้งห้า ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น และกาย ดังนั้น หากมีดวงตาซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งการสังเกตุ ความนึกคิดภายใน เราจะรู้แจ้ง เราจะเกิดปัญญา และมีสมาธิในการแสวงหาความจริง ที่ปราศจากการปรุงแต่งใดๆ วัชระคืออาวุธแห่งพระโพธิสัตว์ที่สามารถ กำจัดความโลภ โกรธ หลง โมหะ โทสะ และกิเลสต่างๆ

ส่วนตรงกลางวัชระคือ โอมเขียนตัวอักษรแบบธิเบตโบราณ

โอม อักขระศักดิ์สิทธิ์แห่งศาสนาฮินดู ตามตำนานแห่ง ศาสนาฮินดู ซึ่งเป็นศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ปฐมกำเนิดโลก และจักรวาลนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นออกเสียงว่า “โอม” ถือว่าเป็นเสียงแรกแห่งจักรวาล เป็นโองการแห่งพระเจ้า คือคำแห่งพลังอำนาจ คือความศักดิ์สิทธิ์ ในการสาธยายมนตราต่างๆ ของศาสนาฮินดูจึงมักขึ้นต้นด้วยคำว่า โอม แทบทั้งสิ้น คำว่า “โอม” มาจากอักษรสามตัว คือ อุ อะ มะ “อุ” หมายถึงพระพรหม “อะ” หมายถึงพระศิวะ “มะ” หมายถึง พระนารายณ์  พระเจ้าทั้งสามคือ จุดเริ่มต้น การดำรงอยู่ และจุดสิ้นสลายแห่งจักรวาล โดยพระพรหม คือพระผู้สร้างเป็นตัวแทนแห่งความรู้ ความบริสุทธิ์ ความสุขุมรอบคอบ พระศิวะคือ เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ เป็นมหาโยคี ผู้มีอิทธิฤทธิ์พิสดาร อย่างยิ่ง พระนารายณ์ คือผู้ปกปักษ์ รักษาให้ดำรง อยู่

อักษร “โอม” จึงถูกนำมาสร้างเป็นเครื่องรางที่นำความโชคดีมาแก่ผู้สวมใส่ คือตัวแทนแห่งพระเจ้าทั้งสามองค์ คือตัวแทนแห่งความศักดิ์สิทธิ์ใดๆ ซึ่งย่อมนำมาซึ่งความโชคดีมีสิริมงคล